Saturday, 3 June 2017

বষুণীয়া ৰাতি বোৰত 

বৰষুণীয়া ৰাতিবোৰত
তোলৈ মনত পৰে অ'
মই ৰঙানৈ পৰীয়া ডেকা
ৰঙামাটি খচি
সোণগুটিৰ চথৰিয়া ডাঙৰী  কঢ়িয়াই
কান্ধৰ চাল গঁড়ৰৰ দৰে ডাঠ মোৰ ৷
হ'লেও বুকুখন কোমল দেচোন ( তোলৈ)
নাৱৰ টিঙত হেজেক বান্ধি জোঁৰ চাবলৈ ময়েই গৈছিলো
খোলাত দিয়া বৰ কুঁঢ়ী জনী
ভাতৰ পাততলৈ
উচুপিছিলো তোলৈ মনত পৰি
আয়ে সুধিছিল চকুত পানী দেখি
জলকীয়াই পোৰিছে বুলিছিলো ৷
বৰষুণীয়া ৰাতিবোৰত
ভেকুলীৰ গায়ণ-বায়ণ
আমাৰ বিয়াৰ পানী তোলাৰ চাপৰ যেন লাগিছিল অ'
খেতিটো সামৰি
তোক লৈ আহিবৰ কথা
গঞাক বৰভোজ দিয়াৰ কথা আছিল ৷
বৰষুণীয়া বতৰত
ক'ৰ পৰা আহি ৰৈছিল জানো তোৰ পদুলিত
চহৰীয়া মটৰ!
আঁত হেৰাইছিল মহুৰাৰ মোৰ জীৱনৰ  যঁতৰ ৷
বৰষুণীয়া বতৰত
তোলৈ চেৰেং চেৰেং মনত পৰে অ'
তোৰ হাতৰ জহা বৰাৰ
জলপান
আৰু চুঙাচাউলৰ সপোন
নিতাল মাৰিল ৷
বুকুত এজাক
দোপালপিতা বৰষুণ ৷

- বিনয় ৩ জুন ২০১৭

No comments:

Post a Comment